Essere (بودن) و avere (داشتن) تقریباً در هر جمله ایتالیایی حاضرند — هم بهعنوان فعل اصلی و هم بعداً بهعنوان فعل کمکیِ زمانهای گذشته. هر دو بیقاعدهاند و باید از بر شوند. صرف زمان حال آنها چنین است.
- essere: sono، sei، è، siamo، siete، sono
- avere: ho، hai، ha، abbiamo، avete، hanno
Sono iraniana. Ho ventisette anni.
ایتالیایی برای سن از avere استفاده میکند — درست مثل فارسی که میگوییم «سال دارم»؛ برخلاف انگلیسی.
اصطلاحهای پرکاربرد با avere
- avere fame — گرسنه بودن (Ho fame!)
- avere sete — تشنه بودن
- avere fretta — عجله داشتن
- avere paura — ترسیدن
به الگو دقت کنید: جایی که انگلیسی «بودن» به کار میبرد، ایتالیایی اغلب «داشتن» میگوید — و جالب اینکه فارسی هم در بسیاری از این موارد مثل ایتالیایی است: «گرسنهام»، «عجله دارم». این شباهت، مزیت پنهان فارسیزبانان است.