فعل‌های باقاعده -are، -ere و -ire از الگوهای مرتبی پیروی می‌کنند، اما پرکاربردترین فعل‌ها اغلب بی‌قاعده‌اند. بعد از essere و avere، این شش فعل ارزش دارند که اول از همه حفظشان کنید — با آن‌ها می‌توانید بگویید چه می‌کنید، کجا می‌روید، حالتان چطور است و چه می‌خواهید، چه می‌توانید و چه باید بکنید.
انجام دادن، رفتن و بودن
- fare (انجام دادن/درست کردن): faccio، fai، fa، facciamo، fate، fanno
- andare (رفتن): vado، vai، va، andiamo، andate، vanno
- stare (ماندن/بودن، برای حال و احوال): sto، stai، sta، stiamo، state، stanno
Come stai? — Sto bene, grazie. Cosa fai stasera?
خواستن، توانستن، مجبور بودن
- volere (خواستن): voglio، vuoi، vuole، vogliamo، volete، vogliono
- potere (توانستن): posso، puoi، può، possiamo، potete، possono
- dovere (باید، مجبور بودن): devo، devi، deve، dobbiamo، dovete، devono
Stasera non posso uscire: devo studiare.
بعد از volere، potere و dovere مستقیماً مصدر می‌آید — بدون هیچ واژه‌ای در میان.
یک نکته درباره ادب: «voglio» (می‌خواهم) هنگام درخواست چیزی می‌تواند رُک و تند به نظر برسد. در مغازه و کافه به‌جای آن «vorrei» (می‌خواستم/مایلم) بگویید — Vorrei un caffè, per favore.